Last updated on 22/01/2026
Vorige vrijdag was het de 5de ronde van ons Clubkampioenschap.
Toen Jan de voorziene partijen doorstuurde viel mijn oog op iets: er leken meer partijen gepland te zijn dan de voorbije 4 rondes. De eerste twee rondes waren er 12 partijen, de rondes 3 en 4 was er één partij meer, maar deze keer zag ik in totaal 15 partijen, dus maar liefst drie partijen meer dan in het begin van het seizoen! Ik zag ook een paar namen waar ik al over had gehoord, maar voor zover ik weet nog niet had gezien.
Toen ik de zaal binnenkwam – die goed vol was mede dankzij de vele supporters van de jeugdige spelers – zag ik inderdaad verschillende nieuwe (voornamelijk jeugdige) gezichten. Leuk om te zien dat er voor het nieuwe jaar nog een paar spelers zijn bijgekomen!
Er stonden 12 tafels klaar, wat eigenlijk te weinig zou moeten zijn, maar omdat niet iedereen vorige vrijdag kon spelen waren er uiteindelijk nog twee tafels vrij. Mocht je dit lezen en nog nooit langsgekomen zijn, dan weet je nu zeker dat er wel altijd plaats is en dat het nooit te laat is om nog deel te nemen!
Mocht je bij mijn opmerking van net de tafel opgemerkt hebben waar op de stoelen wel jassen hangen, maar geen spelers zijn en die lijkt nog niet gestart te zijn, jezelf de vraag stellen wat er daar aan het gebeuren was, dan kan ik vertellen dat dit mijn partij was. Ik wist zeker dat Âlim, mijn tegenstander, ergens in het gebouw was, want ik had hem gegroet toen hij de speelzaal binnenkwam en hij had zijn jas over zijn stoel gehangen, maar daarna was hij verdwenen en kon ik hem niet meteen opsporen. Geen probleem echter, dat gaf me de kans om even rond te kijken.
Zo vond ik het eerste nieuwe gezicht: Mats speelde tegen Jean-Louis. Een typische jeugd versus ervaring match! Daar net achter zag ik Jef tegen Gabriel spelen en daarlangs speelde Thomas, de papa van Gabriel vermoed ik, tegen Robbe. Kort daarna verscheen Âlim dan toch in het lokaal en konden we onze partij starten.
De partij vond ik de moeite waard, ik moest verschillende dreigingen van Âlim zien op te vangen, uiteindelijk had ik niet de indruk dat ik er ooit slecht voor stond. Na de opening begon ik wel iets langer mijn tijd te nemen, zeker om geen gemakkelijk te vermijden blunders te maken. Tijdens één van deze langere denkperiodes ging Âlim gaan wandelen en verdween hij uit het lokaal. Na mijn zet wachtte ik nog even om te zien of hij terug zou verschijnen, maar dat bleek niet het geval te zijn. Ik ging dus even in het café kijken en daar bleek hij in een conversatie met Jan verwikkeld. Volgens wat ik kon begrijpen had het iets met elektriciteit te maken.
Kort daarna gingen we terug verder met de partij. Uiteindelijk bleek mijn eerste fout of blunder – hangt ervan af hoe je het bekijkt – meteen een fatale, want hierdoor kon hij de pionnen opschuiven aan één van beide kanten van het bord en moest mijn Koning daar naartoe en zou hij hierdoor achter mijn pionnen aan de andere kant kunnen komen. Ik had de partij nog even kunnen rekken, maar het was duidelijk voor mij dat het nu een kwestie van tijd was voor hij met minstens één van zijn pionnen kon promoveren, dus gaf ik op.
Het was toen ongeveer halftien en er waren nog drie partijen aan de hang: Patrick tegen Wim, Maarten tegen Ivan en – misschien vreemd, want het was een partij tussen twee jongeren – Gabriel tegen Jef. Ik heb niet meteen gekeken hoe goed het ging op de verschillende borden, ik wist van mijn zoektocht naar Âlim dat ook Johan in het café aanwezig was en dat bovendien de match tussen Club Brugge en La Louvière op TV te zien was.
We gingen dus aan de praat over voetbal terwijl we keken naar de partij. De eerste helft was aan het eindigen (met redelijk veel extra tijd), hoewel Club Brugge 2-0 voorstond had één van hun spelers een rode kaart gekregen en dus was het uitkijken naar de tweede helft. Ik zag nog de aansluitingstreffer (of dus de 2-1) van La Louvière toen ik besloot om terug naar huis te keren.
Ik ging nog een kijkje nemen in de zaal en ik zag dat enkel nog de partij tussen Patrick en Wim bezig was, voor de rest was het allemaal leeg. Zowel Gabriel als Maarten hadden een remise gespeeld tegen respectievelijk Jef en Ivan. Het was toen bijna kwart na tien.
Terug thuis kon ik nog zien dat Brugge uiteindelijk 2-3 had verloren! Voor de uitslag van de partij tussen Patrick en Wim moest ik wachten tot de dag erna – ik weet voorlopig dus niet zeker wanneer die twee klaar waren – en zag ik dat Patrick dan toch het onderspit had moeten delven tegen Wim!
Deze vrijdag is het de derde avond van ons Rapid tornooi, deze is gratis voor iedereen en je kunt nog steeds komen spelen.